O świcie 14 października 2010 r. zmarł w trzebnickim Szpitalu im. św. Jadwigi Śląskiej ks. prof. Tadeusz Styczeń ze Zgromadzenia Księży Salwatorianów. Piękne życie na ziemi zgasło dla Wieczności w przeddzień wigilii uroczystych obchodów św. Jadwigi Śląskiej - patronki wyboru Ojca Świętego Jana Pawła II, którego zmarły Kapłan był wiernym uczniem i przyjacielem. Trudno jest pisać o wspaniałym Człowieku jego świeckim przyjaciołom, do których miałam zaszczyt się zaliczać od bardzo wielu lat. Zadziwiająca była naturalna skromność tego niezwykle utalentowanego i wykształconego Człowieka i uczonego Kapłana. Jak on wspaniale umiał słuchać każdego, kto z nim rozmawiał, i nie wykazywał przy tym zniecierpliwienia! Kochał ludzi prostych. Uważał, że w nich jest dużo mądrości, jakiej można się uczyć. Podczas wędrówek górskimi szlakami w Tatrach potrafił być wyciszony i milczący w zachwycie nad pięknem przyrody, ale gdy spotkał bacę czy juhasa pasącego owce, rozmawiał z nimi radośnie. Ksiądz Tadeusz sam promieniując dobrocią, cieszył się dobrem, jakie otrzymywał, ale też cierpiał na widok zła i jego nierozumienia. Kochał życie jako dar Boży. Sam dużo chorował i widział cierpienie ludzkie podczas pobytów w szpitalach.
Był kontynuatorem „Ethosu” przekazywanego światu przez swego wielkiego poprzednika na Katedrze Etyki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim - Ojca Świętego Jana Pawła II. W obronie życia od poczęcia do naturalnego ziemskiego końca był prawdziwym apostołem. To największy dar i Boża tajemnica - mawiał, zamykając próby kontrowersyjnych dyskusji na ten temat. Jako lekarz zawsze go rozumiałam i podziwiałam, bo w tym względzie potrzebna jest pokorna wiara, podziw dla Stwórcy i dobra służba najwyższym wartościom, jakich wymaga katolicka etyka.
Moje wspomnienie, które ośmielam się umieścić w ulubionym Tygodniku Katolickim „Niedziela”, niech będzie hołdem oddanym zmarłemu Kapłanowi i Profesorowi oraz zachętą dla katolików, by więcej dowiadywali się o tej wspaniałej Postaci - wierzę, że powiększającej poczet świętych.
W pierwszym półroczu 2026 r. lekarze wystawili 14,1 mln zwolnień lekarskich, to o 2,7 proc. mniej niż analogicznym okresie ubiegłego roku - wynika z danych ZUS. W ciągu roku wzrósł udział absencji związanej z urazami i zatruciami, a także z zaburzeniami psychicznymi. Średnia długość L4 to 10 dni.
W pierwszym półroczu 2026 r. ZUS zarejestrował 14,1 mln zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy na łączną liczbę 147,7 mln dni absencji chorobowej. Rok wcześniej było to 14,5 mln zwolnień i 148,1 mln dni absencji. Oznacza to mniej zwolnień o 2,7 proc. oraz niewielki spadek liczby dni absencji o 0,3 proc.
Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.
Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
Jak budować społeczeństwo, w którym każdy może żyć z godnością? Nad tym pytaniem zastanawiali się młodzi z archidiecezji Gwangju w Korei Południowej podczas przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Seulu w 2027 r. Przypomniano im również dramatyczne wydarzenia z 1980 r., kiedy miejscowy Kościół stanął w obronie ofiar represji. O inicjatywie informuje agencja Fides
Młodzi spotkali się na Katolickim Uniwersytecie w Gwangju. W programie znalazły się katechezy, modlitwy inspirowane duchowością Taizé, spotkania w grupach, uroczysta liturgia oraz festiwal uwielbienia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
