W instytucji czy przedsiębiorstwie mogą pojawiać się klienci (interesanci) i goście. Klient (interesant) to ktoś, kto przychodzi (lub jest wezwany), żeby coś załatwić. Gość to jest ktoś, kto jest przez instytucję czy przedsiębiorstwo zaproszony. Może to być kontrahent, przyszły klient, ktoś, komu się chce instytucję czy przedsiębiorstwo pokazać itp.
Gość instytucji (przedsiębiorstwa) ma zawsze, tak jak gość prywatny, status specjalny, wyjątkowy. Ta wyjątkowość rzuca się w oczy w perspektywie procedencji (zasad pierwszeństwa). Gość jest tu najważniejszy. Jest taki klasyczny przykład podawany na wielu wykładach z zakresu etykiety. Na korytarzu znajduje się student z USA, będący gościem samorządu, i burmistrz. Podchodzi do nich pracownik urzędu. Z kim się najpierw wita? Oczywiście, ze studentem, bo jest gościem urzędu.
Gdzie witać gości instytucji czy przedsiębiorstwa?
Jest kilka takich miejsc, w zależności od rangi gościa. Najważniejszych gości, jeśli przyjeżdżają pociągiem czy samolotem, wita już na dworcu kolejowym czy lotnisku szef instytucji lub ważny jego przedstawiciel. Najważniejszych gości, którzy przyjeżdżają samochodem, wita przed budynkiem instytucji czy przedsiębiorstwa przedstawiciel dyrekcji, który następnie prowadzi ich do gabinetu szefa, w którym następuje przywitanie gościa z szefem. Jeżeli szef chce, by gościa przywitali inni pracownicy (i chce go im przedstawić), prowadzi go do specjalnego pokoju (najczęściej jest to sala konferencyjna), gdzie ci pracownicy oczekują. Innych gości można przywitać w holu budynku czy np. przy windzie.
Gościowi instytucji czy przedsiębiorstwa często organizuje się, tak jak gościowi prywatnemu, całodzienny program, który obejmuje nie tylko sprawy służbowe, ale również posiłki i rozrywkę. Najczęściej w takich przypadkach gościem zajmuje się specjalnie wydelegowany opiekun, który mu cały czas towarzyszy. Etykieta biznesu określa dokładnie nawet ubiór takiego opiekuna na wszystkie możliwe okazje. Jeżeli np. opiekunem jest kobieta, a program zorganizowany dla gościa obejmuje przejażdżkę statkiem, podręczniki etykiety biznesu podpowiadają założenie tzw. kreacji romantycznej (są to kreacje charakteryzujące się lekkością, zwiewne, powłóczyste bardzo często w stylu lub klimacie drugiej połowy XIX czy początków XX wieku).
W encyklice „Magnifica humanitas” papież Leon nie tylko czerpie obficie ze źródeł katolickiej nauki społecznej, ale wśród łącznie 224 przypisów zawartych w dokumencie znajdują się również cztery niespodzianki. W ten sposób „Władca Pierścieni” Johna Ronalda Reuela (J.R.R.) Tolkiena znalazł się w encyklice społecznej zwierzchnika Kościoła katolickiego, podobnie jak myśli Viktora Frankla, Hannah Arendt i Platona, z których żaden nie reprezentuje katolickiego nauczania.
Obaj szanowni panowie występują wyłącznie w bieli. Jednak kolor szat nie jest najwyraźniej jedyną rzeczą, która łączy papieża Leona XIV i Gandalfa Białego, czarodzieja z „Władcy Pierścieni”. Cytat z trzeciego tomu, „Powrót króla”, dosłownie przejęty w 213. akapicie encykliki, pochodzi bowiem - choć w dokumencie nie jest to wymienione z imienia - od Gandalfa: „Ale nie do nas należy panowanie nad wszystkimi falami przepływającymi przez ten świat; my mamy za zadanie zrobić, co w naszej mocy, dla tej epoki, w której żyjemy, wytrzebić chwasty ze znanego nam pola, aby przekazać następcom rolę czystą, gotową do uprawy”.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Cud się dzieje.
Ludzie się cieszą.
A Maryja nie szuka uznania.
To spojrzenie wolne od potrzeby bycia zauważonym.
Dobro nie zawsze potrzebuje świadków.
Czasem najpiękniejsze rzeczy dzieją się bez aplauzu.
W dniach 7-12 czerwca 2026 r. Wilno stanie się światowym centrum refleksji nad Bożym Miłosierdziem. VI Światowy Apostolski Kongres Miłosierdzia odbywa się pod hasłem „Budujemy Miasto Miłosierdzia”. To zaproszenie, aby spojrzeć na miejsca związane z orędziem Miłosierdzia Bożego nie tylko jako na przestrzenie kultu i pielgrzymowania, lecz także jako na wspólnoty, w których modlitwa, pojednanie i konkretna pomoc człowiekowi tworzą jeden porządek życia. W tę logikę chce wpisać się także powstające Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Tanwace w Burkina Faso.
Wilno, gospodarz tegorocznego Kongresu, zajmuje szczególne miejsce w historii kultu Bożego Miłosierdzia. To tutaj, według dzienniczka św. Siostry Faustyny Kowalskiej, powstał pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego; tutaj działał również bł. ks. Michał Sopoćko, spowiednik św. Faustyny i jeden z najważniejszych apostołów orędzia Miłosierdzia. Oficjalne materiały Kongresu zapraszają uczestników do Wilna w dniach 7-12 czerwca 2026 r. pod hasłem: „Together, let’s build a City of Mercy” — „Budujmy razem Miasto Miłosierdzia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
