Po „Monografii miasta Sandomierza” ks. Melchiora Bulińskiego, wydanej w Warszawie w 1879 r., oraz „Dziejach Sandomierza” pod red. prof. Henryka Samsonowicza (Warszawa 1993 r.), nadwiślański gród doczekał się nowego opracowania pt. „Szesnastowieczny Sandomierz – Kościół i miasto” dr Dominiki Burdzy. Promocja książki odbyła się w Muzeum Diecezjalnym w Sandomierzu w ramach cyklu „Pamięć o ludziach i dziełach”. – Prezentowana praca jest pierwszą w polskiej historiografii pracą obejmującą mniej więcej całokształt relacji pomiędzy państwem a Kościołem w jednym mieście – podkreślił ks. Waldemar Gałązka, oficjał Sądu Biskupiego.
Książka Dominiki Burdzy jest skróconą wersją jej pracy doktorskiej. – Główny trzon całej pracy stanowią bogate archiwa, dokumenty i księgi, które zachowały się zarówno w Sandomierzu, jak i Krakowie. Na ich podstawie można powiedzieć, że koegzystencja miasta i Kościoła była bardzo konstruktywna zarówno na polu gospodarczym, religijnym, kulturalnym czy też społecznym – stwierdziła dr Burdzy, dziękując przy okazji ks. Waldemarowi Gałązce i ks. Zygmuntowi Gilowi za pomoc w udostępnieniu sandomierskich archiwaliów oraz prof. Feliksowi Kirykowi, który archiwalia uporządkował.
Książka pozwala odtworzyć z fotograficzną dokładnością renesansowe miasto. Fascynujący jest opis nieistniejącego już kościoła św. Piotra.
– Zachęcam naszych historyków lokalnych, aby badali dzieje Sandomierza, diecezji i pisali o nich. Zbliżający się jubileusz diecezji sandomierskiej zachęca do spojrzenia w jej przeszłość – mówił bp. Krzysztof Nitkiewicz.
Pasterz diecezji obdarował też sandomierskie Muzeum Diecezjalne „Biblię Ostrogską”, cennym egzemplarzem Pisma Świętego w języku cerkiewnosłowiańskim, wydrukowanym w 1581 r. dla wyznawców Kościoła Wschodniego. Biblia Ostrogska, duchowy skarb całego chrześcijańskiego świata, odegrała wielką rolę w jednoczeniu narodów słowiańskich.
Ksiądz Sebastian Kosecki, tiktoker, w swojej najnowszej książce porusza wiele ważnych, nie tylko dla młodego człowieka, zagadnień.
Tytuł Żyj bez granic! wydaje się na pierwszy rzut oka dość przekorny, bo przecież człowiek wierzący, chrześcijanin, ma świadomość tego, że Bóg dał mu granice, wskazał jasno, co jest dobre, a co złe. Te granice są po to, aby osiągnąć szczęście. Jeśli w taki sposób rozumiemy granicę – wtedy hasło może wywoływać w czytelniku konsternację. Jeśli jednak spojrzymy na tytuł nieco szerzej i zdefiniujemy granice jako coś, co oddziela nas od nas samych, naszych bliskich, od Boga, to wówczas określenie „żyj bez granic” zachęca nas do relacji, której nic nie ogranicza, w dobrym rozumieniu tego słowa.
Diakon Eryk Cichocki przyjął święcenia prezbiteratu z rąk bpa Jacka Kicińskiego.
– Jesteś posłany, by być znakiem miłującej obecności Boga – mówił podczas święceń prezbiteratu diakona Eryka Cichockiego bp Jacek Kiciński.
W przeddzień Niedzieli Miłosierdzia w Kościele Uniwersyteckim pw. Najświętszego Imienia Jezus we Wrocławiu diakon Eryk Cichocki przyjął święcenia prezbiteratu z rąk bpa Jacka Kicińkiego. Eucharystię koncelebrował także bp Maciej Małyga i kilkudziesięciu kapłanów z archidiecezji wrocławskiej i diecezji świdnickiej. Przybyły również delegacje różnych parafii, m.in. autokar z parafii św. Piotra i Pawła z Trzebnicy, gdzie nowy prezbiter będzie posługiwał.
Uczestniczy pielgrzymki podczas zwiedzania Wiecznego Miasta
Od ponad 30 lat budują miejsce, w którym nikt nie jest sam. Dziś wspierają 1600 osób z niepełnosprawnościami, a ich podopieczni spełniają marzenia – nawet te o spotkaniu z papieżem. Historia Milickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci i Osób Niepełnosprawnych to opowieść o wierze, wspólnocie i wielkich rzeczach rodzących się z małych gestów.
Wszystkie placówki stowarzyszenia powstawały z realnych potrzeb konkretnych osób i z czasem stworzyły system kompleksowego wsparcia. – Nazywamy się Milickie Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci i Osób z Niepełnosprawnościami. To długa nazwa, może nie do końca „marketingowa”, ale każde słowo ma w niej znaczenie – mówi Przemysław Walniczek i tłumaczy: – „Milickie” – bo stąd jesteśmy, tu są nasze korzenie i ludzie, dla których działamy. „Stowarzyszenie” – bo jesteśmy wspólnotą, organizacją tworzoną przez rodziców i osoby, które na co dzień rozumieją, czym jest niepełnosprawność. „Przyjaciół” – bo relacje, bliskość i wzajemne wsparcie są dla nas najważniejsze. „Dzieci i Osób z Niepełnosprawnościami” – bo to właśnie dla nich prowadzimy naszą misję i budujemy całe to dzieło.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.