Dominika Figurska – aktorka teatralna, filmowa, dziennikarka, prezenterka, ambasadorka Światowych Dni Młodzieży w Krakowie, mama pięciorga dzieci: Anastazji, Matyldy, Józefa, Piotra i Jana Pawła, gościła w sanktuarium św. Antoniego w Jaśle. Podzieliła się świadectwem wiary w trakcie franciszkańskiego Wieczoru Chwały.
Natalia Janowiec: – Jest Pani osobą, która staje w obronie dzieci nienarodzonych. Zbierała Pani podpisy pod projektem ustawy chroniącej życie.
Dominika Figurska: – Zbierałam podpisy w centrum Warszawy. Wydawało mi się, że łatwo będzie je zdobyć. Podchodziłam do osób, które potencjalnie mogłyby podpisać, czyli kobiet i matek z dziećmi. Wielkie było moje zaskoczenie, kiedy deklarowały, że nie złożą podpisu. A wydawać by się mogło, że to właśnie one powinny się pod tym podpisać. Zadziwiającym natomiast było to, że podchodzili do mnie młodzi, nieletni chłopcy, którzy chcieli złożyć ten podpis. Tłumaczyli, „skoro nam dano żyć, to również inni mają do tego prawo”. To były bardzo wzruszające momenty. Uważam, że prawo do życia to prawo, które obejmuje każdego człowieka bez względu na wyznanie, kolor skóry, pochodzenie. Prawo do życia gwarantowane jest każdemu.
– Wielki Papież Polak św. Jan Paweł II zawsze stawał w obronie ludzkiego życia. Aborcję nazwał „prawdziwą i mającą zasięg światowy rzezią niewiniątek”.
– Obecnie na świecie istnieją państwa, w których więcej dzieci się zabija niż rodzi. Ojciec Święty doskonale to ujął. Śmierć tych dzieci to wielkie morze krwi. To co się dzieje w tzw. białych rękawiczkach za zamkniętymi drzwiami, jest bardzo trudne do opisania, trudne do zobrazowania.
Reklama
– Liczba legalnych aborcji w Polsce rośnie. Niedawno sejmowa Komisja Polityki Społecznej i Rodziny w trakcie obrad odrzuciła punkt zakładający rozpatrzenie projektu ws. ochrony życia.
– Życie jest życiem. Życie to najcenniejszy dar od Pana Boga. Nikt z nas nie jest bogiem, władcą czy królem. Nikt z nas nie powinien manipulować darem życia. Uważam, że należy stanąć za życiem.
– Matka pięciorga dzieci. Szczęście i radość czy może pewnego rodzaju życiowy ciężar i obowiązek?
– Piątka dzieci to wielkie szczęście i dar. Wraz z mężem nie mieliśmy problemu z tym, aby przyszły na świat. Nasze dzieci pojawiły się w naszym życiu naturalnie. Codziennie, od chwili ich narodzin, wspólnie odkrywamy to, co daje i ofiaruje nam rodzina – jak mawiał św. Jan Paweł II – najpiękniejsze sanktuarium życia. Oczywiście dzieci i rodzina to pewnego rodzaju obowiązek, ciężka praca. Czasem można płakać z bezradności. Dzieci uważam za niezwykle cenny dar od Boga. Są dla mnie również takim nieodkrytym zadaniem. Wspólnie z mężem musimy je wychować. Chłopców być może na kapłanów i ojców, dziewczynki podobnie. Moim i męża zadaniem jest wychować człowieka. To trudne zadanie, ale bardzo piękne.
Z prof. Januszem Karwatem, kierownikiem Zakładu Studiów
Gnieźnieńskich Instytutu Kultury Europejskiej Uniwersytetu Adama
Mickiewicza w Poznaniu, rozmawia Andrzej Tarwid
Andrzej Tarwid
- Pański wykład o początkach chrześcijaństwa na ziemiach polskich otworzył inauguracyjną sesję plenarną X Zjazdu Gnieźnieńskiego. Zapytam przewrotnie: co byłoby, gdyby Mieszko I nie przyjął chrztu?
- Gdyby tak potoczyły się nasze dzieje, to można powiedzieć, że nie było by Polski. A w konsekwencji my nie bylibyśmy tymi samymi ludźmi, którymi dzisiaj jesteśmy.
- Czyli gdyby nie chrzest, to państwo Mieszka I nie przetrwałoby?
- Tak uważam. Dziadek i ojciec Mieszka I zbudowali potężne państwo, ale na jego granicach rywalizowali już ze znacznie mocniejszymi związkami plemiennymi. Słowianie połabscy byli tak silni, że zagrażali nawet cesarstwu. Mieszko I też z nimi przegrywał. Konwersja na chrześcijaństwo była więc jego świadomym wyborem motywowanym głównie tym, aby ocali państwo i zamieszkującą na jego terytorium ludność.
- A jakie jeszcze inne cele brał on pod uwagę?
- Mieszko I wiedział, że wraz z nową wiarą przyjdą inne dobrodziejstwa, takie jak np. kultura pisana, nowe budownictwo, zamki, a z czasem hierarchia kościelna. Na tym właśnie polegał jego geniusz, że doskonale zdawał on sobie sprawę także z tych innych, szerszych konsekwencji przyjęcia chrześcijaństwa.
- Co wiemy o tym, jak odbywało się nawracanie poddanych na nową wiarę?
- Warto podkreślić, że Mieszko I nie nawracał mieczem. To był proces, który trwał latami. Uznaje się, że chrześcijaństwo tak w pełni rozwinęło się dopiero w XII wieku.
- To zasługa kapłanów. Co o nich wiemy?
- Ci pierwsi - a zwłaszcza Jordan, który przyprowadził ze sobą kapłanów z otoczenia Dobrawy - znali język starosłowiański. To było bardzo ważne, bo dzięki temu umieli porozumieć się z miejscową ludnością, które również mówiła po starosłowiańsku.
- Podczas swojego wykładu zaskoczył Pan wielu słuchaczy stwierdzeniem, że w najbliższym czasie możemy dowiedzieć się zupełnie nowych rzeczy o początkach Polski Piastów dzięki odkryciom genetyków. Dyscypliny te nie kojarzą się z historią…
- (uśmiech) A jednak właśnie dzięki badaniom genetycznym mamy szansę poznać genom Piastów, którzy zostali pochowani w Poznaniu. To może prowadzić do dalszych odkryć. Niewykluczone bowiem, w Gnieźnie zostali złożeni przodkowie Mieszka. Gdyby nie badania genetyczne, to potwierdzenie takiego odkrycia - oczywiście, jeśliby do niego doszło - nie byłoby w ogóle możliwe.
- Nauka pozwala nam lepiej poznać nasze „korzenie”. Pojęcie to jest bardzo często przywoływane w trakcie zjazdowych wystąpień, ale głównie w pesymistycznym kontekście. Najczęściej mówi się o tym, że to Europa odcina się od chrześcijańskich „korzeni”. Już kilku lat temu niektórzy publicyście pisali nawet, że na Starym Kontynencie nie będzie chrześcijan...
- Uważam, że osoby te mylą się w swoich opiniach. Oczywiście, świat cały czas się zmienia, lecz jako historyk mogę powiedzieć, że chrześcijaństwo przetrwało trudniejsze czasy niż obecne. Przetrwa więc i obecny kryzys, tego możemy być pewni. Inny wniosek jaki płynie z uprawianej przeze mnie dyscypliny mówi natomiast o tym, że najtrudniejsze kryzysy biorą się zawsze z tych rzeczy, które są nie do końca rozpoznane.
- „Kryzys” to koleje słowo często przywoływane na Zjeździe. Ma Pan Profesor jakąś swoją receptę na kryzysy, ale nie te państwowe czy cywilizacyjne, lecz te, które dopadają zwykłych ludzi w ich codziennym życiu?
- Nie powinniśmy zapominać, że najważniejsze rzeczy dzieją się wokół nas, a więc w domu rodzinnym i w pracy. A na przezwyciężenie wszelkich takich kryzysów sposób jest tylko jeden - zachowujmy się zgodnie z Dekalogiem. I nie łudźmy się, że dzięki naszej mądrości, inteligencji czy sprytowi wymyślimy coś lepszego od Bożych przykazań.
Przez wieki osoby cierpiące na ból zębów zwracały się z modlitwą do św. Apolonii.
Jak to się stało, że męczennica z III wieku stała się patronką dentystów i osób cierpiących na choroby zębów i dziąseł? O Apolonii dowiadujemy się z relacji pierwszego historyka Kościoła – Euzebiusza. W swoim dziele przytacza on list św. Dionizego Wielkiego, w którym opisany został pogrom chrześcijan w Aleksandrii ok. 248 r. Ten dokument zaświadcza, że Apolonia urodziła się w Aleksandrii, a w momencie pogromu była już kobietą sędziwą i poważaną wśród wspólnoty chrześcijan. Aleksandryjski tłum podburzony przez pogańskiego wieszcza rzucił się do mordowania chrześcijan. Wielu wyznawców Chrystusa zdołało uciec, ale ci, którzy dostali się w ręce oprawców, ginęli straszną śmiercią. Ich los podzieliła Apolonia. Torturami starano się ją nakłonić do wyrzeczenia się wiary. Wobec jej stanowczości oprawcy stawali się coraz bardziej brutalni, złamali jej szczękę i wyrwali zęby. Następnie wyprowadzili za miasto i dali jej wybór: albo zaprze się Chrystusa, albo spłonie na stosie. W odpowiedzi Apolonia sama rzuciła się w płomienie, zachowując wierność Bogu, a tym samym zachęcając współwyznawców do tego, by bez względu na przeciwności zawsze byli gotowi do ofiary.
EDK 2026 - Dobiega końca rekrutacja dla liderów rejonu
2026-02-09 17:27
ks. Łukasz
mat. pras
To już ostatni moment, aby włączyć się w przygotowania do stworzenia trasy na Ekstremalną Drogę Krzyżową 2026. Do 10 lutego trwa rekrutacja na liderów rejonu
W ubiegłym roku na trasy EDK wyruszyło ponad 150 tys. osób.- Nie dziwi nas takie zainteresowanie ekstremalną formą drogi krzyżowej. Przejście ponad 40 km w nocy i w ciszy jest wyzwanie. Warto jednak pamiętać, że EDK to inicjatywa, która prowadzi do spotkania z Bogiem, a w tym roku zapraszamy do “Podróży w głąb siebie”– zaznacza ks. Łukasz Romańczuk, dyrektor ds. mediów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
