18 grudnia 2003 r. w płockiej Delegaturze Mazowieckiego Kuratorium Oświaty odbyło się doroczne spotkanie opłatkowe. Pośród zaproszonych osób znaleźli się szczególni goście. Obecni byli m. in.: bp Roman Marcinkowski, kurator oświaty województwa mazowieckiego Ryszard Raczyński, oraz pracownicy Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezjalnej z jego dyrektorem ks. prał. dr. Ryszardem Czekalskim i przedstawiciele związków zawodowych NSZZ „Solidarność” Nauczycieli i Związku Nauczycielstwa Polskiego.
Pełniąca honory gospodarza dyrektor Delegatury Teresa Dobrosielska, po powitaniu obecnych wyraziła swą radość ze spotkania „w gronie osób współpracujących na co dzień ze sobą w nauczaniu i wychowywaniu młodego pokolenia”. Nie zabrakło też słów wdzięczności za dotychczasową pracę i zaangażowanie skierowanych do najbliższych współpracowników.
Po odczytaniu fragmentu z Ewangelii wg św. Łukasza życzenia świąteczne złożył Ksiądz Biskup. Ukazując głębokie znaczenie Świąt Bożego Narodzenia, zachęcał do czerpania z tajemnicy tych dni nadziei i nowych duchowych inspiracji na niełatwą codzienność. „Niech te tak bardzo świąteczne chwile będą dla nas źródłem siły i rozświetlają Bożym światłem szarość codziennego dnia” - mówił Biskup Roman. Następnie głos zabrał Ryszard Raczyński, który podziękował za bardzo owocną współpracę oraz towarzyszącą jej dobrą atmosferę w relacjach między Mazowieckim Kuratorium Oświaty a naszą diecezją. Życząc wszystkim, by nadchodzące święta wnosiły jak najwięcej ciepła i pokoju w obszary życia rodzinnego i zawodowego, Kurator wyraził także swoje głębokie uznanie dla pracy całego zespołu płockiej Delegatury MKO.
W dalszej części przyszedł czas na życzenia, dzielenie się opłatkiem i kosztowanie wigilijnych potraw. Jak podkreślała w słowie wprowadzającym Teresa Dobrosielska, wigilia i dzielenie się opłatkiem jest dla każdego z nas wydarzeniem wyjątkowym i głęboko poruszającym. Z całą pewnością głęboki wymiar i owocność tego spotkania zawierał się także w tym, że pozwoliło ono choć na chwilę oderwać się od codziennej, niepozbawionej napięć i stresów rzeczywistości, i odnaleźć w tajemnicy betlejemskiego żłóbka prostotę wiary i nadzieję na odnawianie oblicza świata, w którym żyjemy.