Reklama

Kościół

Diecezja Opolska: dyspensa od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej i świątecznej Mszy św.

DEKRET

[ TEMATY ]

dekret

bp Andrzej Czaja

BP KEP

Bp Andrzej Czaja

Bp Andrzej Czaja

W trosce o oddawanie należnej czci Bogu Wszechmogącemu oraz uświęcenie wiernych i ich ochronę przed zakażeniem, w nawiązaniu do przepisów obowiązującego prawa kościelnego i świeckiego, od dnia jutrzejszego aż do odwołania na terenie Diecezji Opolskiej postanawiam, co następuje.

Podtrzymuję dyspensę od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej i świątecznej Mszy świętej dla osób w podeszłym wieku i innych poważnie zagrożonych z uwagi na tzw. choroby towarzyszące czy stan błogosławiony, osoby z objawami infekcji, przebywających w kwarantannie i samoizolacji oraz tych, którzy odczuwają wzmożoną obawę przed zakażeniem.

Zobowiązuję wiernych do zakrywania ust i nosa podczas przebywania w obiektach kultu religijnego częścią odzieży, maską, maseczką bądź przyłbicą. Dotyczy to również koncelebransów i usługujących. Z tego obowiązku wyłączeni są jedynie główni celebransi oraz ci, którym zezwalają na to odrębne przepisy państwowe.

W kościołach czy kaplicach, leżących na terenie tzw. strefy żółtej, w obrzędach kultu religijnego nie może uczestniczyć więcej niż 1 osoba na 4 m2, natomiast w tzw. strefie czerwonej – nie więcej niż 1 osoba na 7 m2. Informację o dopuszczalnej liczbie wiernych należy wywiesić na głównych drzwiach kościoła bądź w ich pobliżu.

Przyznaję wszystkim parafiom nieograniczone prawo do binacji, trynacji i kwadrynacji Mszy świętych. Na dodatkowe Msze święte nie wolno przyjmować intencji wcześniej niż 14 dni przed ich planowanym aplikowaniem. Kapłanom starszym, chorym oraz objętym kwarantanną pozwalam celebrować Mszę świętą w ich prywatnych mieszkaniach.

Sprawowanie sakramentu pokuty nie może się odbywać w zamkniętych konfesjonałach. W przypadku, gdy w danym kościele nie ma konfesjonałów otwartych, należy przenieść spowiedź do bocznych kaplic czy innych tego typu miejsc w kościołach bądź w bliskiej od nich odległości, odpowiednio przestronnych i często wietrzonych. Krata, oddzielająca penitenta od spowiednika, ma być pokryta folią ochronną, właściwie dezynfekowaną i codziennie zmienianą. Zarówno penitent, jak i spowiednik mają mieć zasłonięte usta i nos. Zabrania się podawania wiernym do ucałowania stuły tam, gdzie jest taki zwyczaj.

Reklama

W kościołach parafialnych zalecam codzienne wystawianie Najświętszego Sakramentu i odprawianie adoracji przy Nim z odśpiewaniem suplikacji oraz – zwłaszcza w październiku i na początku listopada – odmówienie Różańca. W przypadku proboszczów sprawujących posługę w kilku parafiach (ex currendo), miejscem adoracji ma być kościół parafii, na terenie której proboszcz mieszka.

W czasie rozdzielania wiernym Komunii świętej wszyscy komunikujący mają mieć bezwzględnie zasłonięte usta i nos.

Przypominam, że wierni mają prawo przyjmować Komunię świętą zarówno do ust, jak i na rękę, w postawie klęczącej albo stojącej. Niezależnie jednak od tego, należy oddzielnie udzielać Komunii świętej do ust i na rękę (np. jeden szafarz udziela Komunii do ust, a drugi na rękę). Proboszczów zobowiązuję do ogłaszania przed udzielaniem Komunii świętej porządku jej rozdzielania, a także pilnowania, aby wszyscy, którzy mają rozdzielać Komunię świętą, dezynfekowali ręce przed udzielaniem jej wiernym.

Usta i nos mają mieć nadal zasłonięte wszystkie osoby, tak duchowne, jak świeckie, które przyjmują interesantów w kancelarii parafialnej czy zakrystii.

Należy odwołać rekolekcje, misje czy wyjazdy duszpasterskie, organizowane dla wiernych w parafiach.

Należy odwołać zaplanowane ogólne spotkania kapłańskie oraz zachować daleko idącą powściągliwość w spotkaniach prywatnych, by nie doprowadzić do sytuacji, w której nie będzie możliwe objęcie posługą duszpasterską wszystkich parafii Diecezji.

Spotkania formacyjne, organizowane dla dzieci i młodzieży, należy prowadzić w trybie zdalnym, a jeśli jest to niemożliwe, należy je odwołać.

Reklama

Zakazuję napełniania kropielnic wodą święconą.

Zachęcam do dalszego korzystania ze specjalnego formularza Mszy świętej „W czasie pandemii” oraz do częstego śpiewu suplikacji.

Zachęcam do transmitowania Mszy świętych i nabożeństw dla wiernych, którzy nie mogą w nich fizycznie uczestniczyć. Równocześnie przypominam, że nie wolno udostępniać nagrań obrzędów kultu religijnego po ich zakończeniu.

Zachowując nadzwyczajne środki ostrożności, należy sprawować posługę duszpasterską wobec chorych, którą nadal pełnić mogą jedynie duchowni. Odwiedzając chorych, duchowni mają mieć zasłonięte usta i nos oraz dezynfekować ręce przed wizytą w każdym domu, a także po niej. Jeśli chodzi o posługę wobec zarażonych SARS-CoV-2 oraz chorych na COVID-19, to jest ona sprawowana w dedykowanych szpitalach jednoimiennych, zajmujących się leczeniem tylko tej choroby.

Duchowni chorzy na COVID-19 bądź objęci kwarantanną są zobowiązani zgłosić ten fakt w Kancelarii Kurii Diecezjalnej natychmiast po uzyskaniu wiedzy na ten temat od kompetentnych służb.

Kuria Diecezjalna w Opolu będzie czynna wg harmonogramu zamieszczonego na stronie internetowej Diecezji i przesłanego duszpasterzom pocztą służbową.

W razie jakichkolwiek wątpliwości czy trudności interpretacyjnych w rozumieniu zapisów niniejszego Dekretu należy zwrócić się do Biskupa Opolskiego, wikariuszy generalnych, kanclerza, dyrektora Wydziału Duszpasterskiego i oficjała, dostępnych przede wszystkim drogą służbowego maila.

Proszę duszpasterzy o częstsze sprawdzanie służbowej poczty elektronicznej.

INFORMACJE KOŃCOWE

Odwołuję kursy formacyjne dla kapłanów, zaplanowane na październik i listopad br.

Zawieszam dalsze udzielanie sakramentu bierzmowania.

Odwołuję wybory do Parafialnych Rad Duszpasterskich. Tym samym kadencje aktualnych Rad zostają przedłużone aż do nowych dyspozycji w tej sprawie.

Reklama

Zarządzenia dotyczące organizacji Uroczystości Wszystkich Świętych oraz Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych zostaną podane w późniejszym terminie.

KANCLERZ KURII BISKUP OPOLSKI

ks. Wojciech Lippa + Andrzej Czaja

POZOSTAŁE AKTUALNOŚCI

PAŹ 14, 2020

Aneks do Dekretu z dnia 25…

Opole, dnia 14 października 2020 rokuNr 34/2020/A/KNC-K ANEKS…

PAŹ 13, 2020

Komunikat Kurii Diecezjalnej…

Informujemy, że badanie na obecność koronawirusa SARS-CoV-2,…

PAŹ 08, 2020

O przyjmowaniu Komunii świętej

Warszawa, 3 października 2020 r. Komunikat Komisji ds. Kultu…

PAŹ 05, 2020

Nowa encyklika papieża…

Braterstwo i przyjaźń społeczna są drogami wskazanymi przez…

WRZ 26, 2020

Słowo Pasterskie Biskupa…

Biskup Opolski Andrzej Czaja skierował Słowo Pasterskie do…

PREV12NEXT

2020-10-16 13:18

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sobór Watykański II o odpowiedzialności za media

Niedziela Ogólnopolska 48/2013, str. 26-27

[ TEMATY ]

Sobór Watykański

dekret

Sobór Watykański II

Archiwum Instytutu Prymasowskiego Stefana Kardynała Wyszyńskiego

Świat długo czekał na ten głos Kościoła. Soborowy Dekret o środkach społecznego przekazu, ogłoszony został 4 grudnia 1963 r. „Inter mirifica” był drugim z kolei dokumentem opracowanym przez ojców Soboru, tuż po Konstytucji o liturgii świętej

Zgromadzeni na Soborze biskupi nie mogli wiedzieć, że historycy będą kiedyś nazywać wiek XX „stuleciem propagandy” i „epoką wielkich manipulacji”. A jednak kierowani charyzmatyczną intuicją opracowali dokument, który miał przygotować Kościół i świat na niespotykaną dotąd rewolucję technologiczną w dziedzinie mediów. 4 grudnia minie 50. rocznica ukazania się Dekretu „Inter mirifica”, który do dziś pozostaje dokumentem wciąż aktualnym i inspirującym.

CZYTAJ DALEJ

Św. Andrzej Apostoł

Niedziela podlaska 47/2001

[ TEMATY ]

św. Andrzej

pl.wikipedia.org

Luca Giordano, Męczeństwo św. Andrzeja

Luca Giordano, Męczeństwo św. Andrzeja

Święty Andrzej Apostoł jest jedną z bardziej popularnych postaci spośród katalogu świętych. Świadczy o tym fakt, że rozpoczyna on listę 30 świętych i 32 błogosławionych noszących to imię. Jest on bardzo popularnym świętym również w Polsce. Potwierdzeniem tego są obecne w polskiej kulturze liczne przysłowia i zwyczaje związane z obchodzeniem jego święta.

Św. Andrzej Apostoł pochodził z Betsaidy i był młodszym bratem św. Piotra. Z pochodzenia był Żydem. Tak jak jego brat, był rybakiem. Początkowo św. Andrzej był uczniem św. Jana Chrzciciela. On właśnie jako pierwszy z braci miał szczęście spotkać Pana Jezusa nad Jordanem. Scenę powołania Andrzeja na Apostoła opisują wszyscy ewangeliści. Z uwagi na to, że jako jeden z pierwszych został uczniem Pana Jezusa, wszyscy umieszczają św. Andrzeja na czwartym, a nawet na drugim miejscu w wykazach Apostołów. Bardzo szczegółowo opisał moment powołania naoczny świadek, św. Jan: "Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa rzekł:´Oto Baranek Boży´. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: ´Czego szukacie?´ Oni powiedzieli do Niego: ´Rabbi! - to znaczy: Nauczycielu - gdzie mieszkasz?´ Odpowiedział im: ´Chodźcie, a zobaczycie´. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: ´Znaleźliśmy Mesjasza´ - to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa" (J 1, 35-41).

Jednak to powołanie nie było trwałe. Opuścili oni Jezusa po pierwszym spotkaniu i wrócili do Galilei, do swego rybackiego życia. Ewangelista Mateusz opisał scenę powtórnego powołania braci Andrzeja i Szymona zajętych pracą rybacką. Ewangelista pisze, że Jezus powiedział do nich: "Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi". A ich odpowiedź była natychmiastowa: "Zostawili sieci i poszli za Nim". Ewangelie wspominają jeszcze Andrzeja dwa razy. Przy cudownym rozmnożeniu chleba, kiedy Pan Jezus zapytał Filipa: "Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?" - św. Andrzej rzekł do Niego: "Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?" (J 6, 5-9).

Ostatni raz występuje on w Ewangeliach jako pośrednik między poganami a Panem Jezusem: "A wśród tych, którzy przybywali oddać pokłon (Bogu) w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy, i prosili go mówiąc: ´Panie, chcemy ujrzeć Jezusa´. Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi" ( J 12, 20-22).

O ile mamy jakieś informacje o życiu św. Andrzeja przed Zesłaniem Ducha Świętego, o tyle trudniej jest ustalić miejsce jego życia po Pięćdziesiątnicy. Tradycja chrześcijańska próbowała odtworzyć historię jego działalności. Orygenes mówi, że św. Andrzej pracował w Scytii, między Dnieprem a Donem. Według wielu innych miał ewangelizować w Azji Mniejszej, a stamtąd prawdopodobnie udał się do Achai, w której poniósł śmierć męczeńską.

Jak wielkim zainteresowaniem cieszyła się postać św. Andrzeja świadczą liczne apokryfy. Do najciekawszych należą: Dzieje Andrzeja z II i III w. oraz Męka Andrzeja z IV w. Według nich św. Andrzej po Pięćdziesiątnicy udał się do Achai, gdzie swoje nauczanie popierał wieloma cudami, którymi pozyskał wielu nowych wyznawców Chrystusa. Wśród tych cudów były: uzdrowienia chorych, wypędzanie złych duchów z opętanych, a nawet wskrzeszenia umarłych. Według apokryfów św. Andrzej został aresztowany po przybyciu do miasta Patras na Peloponezie przez namiestnika rzymskiego, który skazał go potem na śmierć poprzez ukrzyżowanie. Św. Andrzej przyjął ten rodzaj śmierci z wielką radością, bo przez to mógł jeszcze bardziej upodobnić się do Pana Jezusa. Tak oto opisywane jest jego męczeństwo: "Dotarłszy do miejsca, gdzie przygotowano krzyż, wykrzyknął wielkim głosem: ´Witaj krzyżu! Uświęcony przez Ciało Chrystusa i ozdobiony przez Jego członki niby perły! Zanim Pana wzniesiono na tobie, budziłeś bojaźń ludzką. Ale teraz, źródło niebieskiej miłości, stałeś się nieskończenie upragniony. Ci, którzy wierzą, znają radość, jaką ty zawierasz, i nagrodę, jaką gotujesz. Idę ku tobie spokojny i radosny. (...) O dobry krzyżu, któremu członki Pańskie przydały tyle blasku i piękności, krzyżu długo pożądany. (...) Weźmij mnie spośród ludzi i zwróć mnie Mistrzowi mojemu, aby Ten, który mię przez ciebie odkupił, przez ciebie również mnie otrzymał´. A tak mówiąc, zdjął szaty i dał je oprawcom. Oni zaś dźwignęli go na krzyż, napięli jego ciało powrozami i zawiesili go tak, jak im kazano".

Te same apokryfy mówią, że męczeństwo św. Andrzeja odbyło się publicznie wobec 12000 ludzi. W czasie gdy był już na krzyżu osłoniła go nadzwyczajna jasność, tak iż na Apostoła nie można było patrzeć. Trwało to około pół godziny, aż do jego śmierci. Być może, że śmierć Apostoła została ubarwiona we wspomniane szczegóły późniejszą legendą. Jednak wydaje się rzeczą pewną, że opis jest oparty na fakcie przekazanym ustnie: "Św. Andrzej poniósł śmierć za Chrystusa w Patras przez ukrzyżowanie". Według podania krzyż, na którym poniósł on śmierć miał postać litery X, dlatego krzyż w tej postaci zwykło się nazywać " krzyżem św. Andrzeja". Tradycja podaje także czas śmierci św. Andrzeja. Nastąpiła ona 30 listopada ok. 65 r. po narodzeniu Chrystusa.

Relikwie św. Andrzeja w 356 r. przewieziono z Patras do Konstantynopola i umieszczono je w kościele Apostołów. W 1202 r. Krzyżowcy po zajęciu Konstantynopola zabrali ze sobą relikwie św. Andrzeja do Amalfi, w pobliżu Neapolu. Głowę zaś św. Andrzeja papież Pius II kazał przywieźć do Rzymu. Umieszczono ją w Bazylice św. Piotra w myśl zasady, że skoro obu braci połączyła wspólna krew, powinna również połączyć i wspólna chwała ołtarza. 25 września 1964 r. papież Paweł VI w duchu ekumenizmu nakazał zwrócić relikwię głowy św. Andrzeja kościołowi w Patras.

W ciągu wieków ustanowione zostały trzy zakony pw. św. Andrzeja: Córki Krzyża św. Andrzeja, posługujące chorym oraz ubogim; Siostry Opatrzności od św. Andrzeja, których celem jest opieka nad chorymi; Zakon św. Andrzeja.

Pierwszy kościół ku czci św. Andrzeja wystawiono w Konstantynopolu w 357 r. Najdawniejszy wizerunek św. Andrzeja pochodzi z V w. i jest w mozaice bazyliki św. Apolinarego w Rawennie.

W Polsce także kult św. Andrzeja jest bardzo żywy. Ku jego czci wystawiono w naszej ojczyźnie 121 kościołów i kaplic. Najstarszy z nich to kościół romański w Krakowie przy ul. Grodzkiej. Imię Apostoła należy do najczęściej spotykanych w Polsce. Ma to swoje odbicie w naszej literaturze pięknej. W Polsce jest ponad 60 miejscowości, które zapożyczyły swoją nazwę od imienia św. Andrzeja.

Ponieważ na św. Andrzeja kończy się zazwyczaj rok kościelny, a z Adwentem zaczyna się nowy, chłopcy i dziewczęta z roztopionego wosku zgadywali, kto z nich pierwszy się ożeni lub wyjdzie za mąż. Wróżby te nazywano "andrzejkami".

Z dniem św. Andrzeja Apostoła lud polski łączył różne przysłowia. Oto niektóre z nich: "Gdy św. Andrzej ze śniegiem bieży, sto dni śnieg na polu leży"; "Kiedy na Andrzeja poleje, poprószy, cały rok nie w porę rolę moczy lub suszy"; "Na św. Andrzeja dziewkom z wróżby nadzieja".

CZYTAJ DALEJ

Sieć modlitewna. Możesz dołączyć

2022-11-30 22:09

[ TEMATY ]

modlitwa

św. Maksymilian

Misjonarki o. Kolbego

Misjonarki o. Kolbego

Misjonarki modlą się w celi św. Maksymiliana.

Misjonarki modlą się w celi św. Maksymiliana.

Misjonarki Niepokalanej Ojca Kolbego, które są instytutem świeckim, zachęcają wiernych do włączenia się w inicjatywę pod nazwą „Cela miłości”.

Nazwa projektu nawiązuje do celi – bunkra głodowego w obozie Auschwitz, w której o. Maksymilian Kolbe oddał życie za swoje współbrata, czyniąc to z miłości do bliźniego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję