Urodzonego w klasztorze, ponieważ jego ojciec był ostatnim zarządcą dóbr hebdowskich mieszkającym z rodziną właśnie w klasztorze, stąd w twórczości malarza dużo motywów z jego dzieciństwa - opowiadał gościom w niedzielę 5 sierpnia o. Józef Ostręga, SchP, od 1988 r. proboszcz parafii w Hebdowie pw. Wniebowzięcia NMP.
Pomysłodawcą i kustoszem wystawy jest dyrektor Centrum „Wiara i Kultura”, o. Eugeniusz Grzywacz - historyk sztuki, pedagog, duszpasterz i menadżer. Na pytanie, czym współczesnego odbiorcę może zainteresować artysta pokroju Skąpskiego, odpowiada: wspaniałą kolorystyką, bogactwem tematów, wątkami chagallowskimi, sprawnym wykorzystaniem elementów kubizmu, manieryzmu, popartu. - Gdy wystawa ruszała, burmistrz Nowego Brzeska zaktywizował szkoły i mogłem obserwować, jak wspaniały był odbiór prac p. Skąpskiego ze strony uczniów - mówi o. Eugeniusz Grzywacz. Dodaje, że artysta pierwsze 13 lat swego życia spędzonych w klasztorze przeniósł do sfery twórczej, stąd optyka dziecięca, która tak trafia do najmłodszego odbiorcy. Do zwiedzających przemawia także zakorzenienie w miejscowej tradycji, obyczaju, ot, choćby pokazany motyw wypalania konfitur w piecach chlebowych w ziemi, akt już dzisiaj niespotykany.
Prezentowane na wystawie ilustracje, obrazy, ryciny, projekty witraży Skąpskiego przeniknięte są wątkami sakralnymi (procesja Bożego Ciała, opieka Matki Bożej nad sanktuarium) i wspomnieniowymi z lat dzieciństwa (np. spacer z rodzicami) czy z czasów wojny, odnoszonymi do konkretnych drastycznych i bolesnych wydarzeń (typu udaremniona egzekucja Żydów nad Szreniawą, ratowanie koni, rażenie pociskami, bombardowanie klasztoru, pobyt uciekinierów z powstania warszawskiego i in.). Obrazy odznaczają się wyrafinowaną kompozycją, akcją, bogactwem barw i swoiście zagospodarowanymi wpływami sztuki ludowej.
Artysta urodzony w 1933 r., studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1952-58 u prof. Emila Krchy, Macieja Makarewicza, Ludwika Gardowskiego, w pracowni którego uzyskał dyplom z drzeworytu na wydziale grafiki. W 1974 r. odbył studia nad mozaiką wczesnochrześcijańską jako stypendysta Centro Di Studi e Rincontri Europei w Rzymie.
Członek ZPAP od 1958 r. Uprawia malarstwo sztalugowe, ścienne, plakaty, ilustracje, głównie jednak projektuje witraże. Jest uznawany za jednego z najwybitniejszych witrażystów w Polsce, znawcę i wielbiciela sztuki sakralnej. Tworzenie witraży rozpoczyna od lektury Pisma Świętego, poszukując opisów i wizji inspirujących do pracy twórczej. Jest autorem największego witraża w Europie (w kolegiacie św. Wojciecha w Jaworznie, o pow. 1777 m kw, wysokość 18, 5 m), którego bohaterem jest św. Wojciech, oraz kilkuset witraży w kościołach wielu miast Polski i Europy (Szwecji, Rosji, Francji).
Jerzy Skąpski jest także projektantem herbu abp. Karola Wojtyły - podstawy herbu papieskiego. Artysta cieszy się niekwestionowaną pozycją twórczą i wypracowaną marką w Polsce i Europie.
A podkrakowski Hebdów, który zorganizował wystawę artysty, to z pewnością wyjątkowe miejsce w diecezji kieleckiej, które dzięki remontom i inwestycjom radykalnie odmieniło swoje oblicze. Hebdów jest drugim najstarszym - po opactwie tynieckim - założeniem klasztornym w Małopolsce. Klasztor nad Wisłą został ufundowany w 1160 r. przez norbertanów przybyłych tutaj ze Strahowa pod Pragą. W średniowieczu opactwu hebdowskiemu podlegało 7 klasztorów w Polsce. W 1819 r. decyzją władz carskich opactwo zniesiono, a norbertanie musieli opuścić klasztor, który popadł w ruinę, ulegając m.in. serii groźnych pożarów. Od 1832 r. kościół w Hebdowie pełnił funkcję kościoła parafialnego. Od 1948 r. właścicielami założenia kościelno-klasztornego i gospodarzami parafii stali się pijarzy.
W latach 2009-2011 klasztor poddany został gruntownym pracom remontowo-konserwatorskim, których efektem było odsłonięcie szeregu interesujących polichromii i rozwiązań architektonicznych, wcześniej nieznanych. Do miejsc szczególnie atrakcyjnych w „nowym” obliczu Habdowa zalicza się m.in.: kolebkowe ceglane piwnice (przeznaczone obecnie na cele wystawiennicze) wraz z karcerem. Odrestaurowany skarbiec służy współcześnie jako sala klubowa. Do ciekawszych wątków godnych zwiedzania należą także: wyeksponowane mury gotyckie, polichromie przedstawiające postacie norbertanów - oglądać je obecnie można pod przeszkloną posadzką na I piętrze klasztoru i in.
Prace remontowe rozpoczęto w 2007 r., z dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Z kolei od 2009 r. przy zaangażowaniu środków unijnych ruszyły działania mające na celu dostosowanie obiektu dla potrzeb współczesnych użytkowników - turystów, pielgrzymów, uczestników rekolekcji.
W efekcie prac - poza kompleksowym remontem - powstało także „Centrum Wiara i Kultura. Ośrodek duchowości chrześcijańskiej, edukacji i kultury”.
Działalność ośrodka zainaugurowała wystawa „Dziedzictwo kulturowe zakonów w zbiorach pijarów”. Obecna wystawa jest druga z kolei.
„Centrum Wiara i Kultura” tętni życiem; prowadzi szereg różnego typu warsztatów i rekolekcji (kalendarium propozycji jest dostępne na portalu www.wiaraikultura.pl i wciąż jest aktualizowane).
Nowoczesny Hotel św. Norberta w dawnym zespole kościelno-klasztornym dysponuje obecnie 27 komfortowo urządzonymi pokojami (jedno-, dwu- i trzyosobowymi), salami restauracyjnymi w stylowych pomieszczeniach oraz dwoma salami konferencyjnymi: św. Norberta oraz Opata. Do dyspozycji gości jest sala klubowa, czytelnia, wirydarz wewnętrzny oraz aleje spacerowe na zewnątrz klasztoru wraz z dwiema altanami ogrodowymi i placem zabaw dla dzieci. W obiekcie prowadzonym przez zakonników nie mogło zabraknąć kaplicy z wizerunkiem Matki Bożej. Każda z grup może także korzystać z kościoła parafialnego, z cudowną figurą Matki Bożej Hebdowskiej z ok. 1400 r.